Image

Vol spanning zochten we allemaal in het coalitieakkoord naar het schrappen van de winstbelasting voor corporaties. Dat bleek uiteindelijk een anticlimax. Voor slechts enkele honderden miljoenen per jaar wordt de last verlicht. Dat staat in geen enkele verhouding tot het tekort van zo’n 20 miljard euro aan investeringscapaciteit. Maar er blijkt meer aan de hand: er is een investeringstekort bijgekomen! Vanaf 2029 start namelijk de uitfasering van energielabel C en D. Per 2040 moet dit zijn afgerond.

Instandhouding corporatiebezit

De gewenste prestaties van corporaties zijn nu nog vastgelegd in de Nationale Prestatie Afspraken. De hiervoor benodigde investeringscapaciteit bij corporaties is berekend volgens het duurzaam prestatie model (DPM). Hierin wordt uitgegaan van de instandhouding van het corporatiebezit. De instandhoudingsopgave is niet gelijk aan het (huidige of toekomstige) beleid van corporaties, maar betreft de uitgaven die nodig zijn om na de afsprakenperiode de basis op orde te houden. Het gaat dus om een volkshuisvestelijke ondergrens. Corporaties moeten geld hebben voor voor: 

• Goed en doelmatig onderhoud.
• Investeringen in (niet-energetische) verbeteringen die noodzakelijk zijn om de woning naar de huidige eisen te brengen.
• Opgaven die wettelijk verplicht zijn vanaf het jaar van verplichting. 

Onder de wettelijke verplichting onder het derde punt valt nu bijvoorbeeld de uitfasering van EFG-labels. Daarbij komt straks dus ook de uitfasering van C- en D-labels.

Deze verhoogde label-ambitie uit het coalitieakkoord treft ongeveer 750.000 corporatiewoningen, dat is een derde van het corporatiebezit. Dan praat je dus niet over een kleine investeringsverhoging. De coalitie stelt dat de Nationale Prestatie Afspraken worden voortgezet. Maar met de nieuwe label-eisen wordt het maken van afspraken niet makkelijker.