Aangifte tegen achterstallig onderhoud kan precedent scheppen

Aangifte tegen achterstallig onderhoud kan precedent scheppen

Corporaties beloven beterschap

Woningcorporaties en de Wijksteunpunten Wonen gaan meer samenwerken om schrijnende leefomstandigheden als gevolg van ernstig achterstallig onderhoud aan huurwoningen te voorkomen, ook bij woonblokken die op de nominatie voor sloop staan. Dat volgt op de commotie die deze zomer in de media is ontstaan over de slechte staat van sommige corporatiewoningen.

Tegen woningcorporatie de Alliantie is in augustus aangifte gedaan door huurster Hannan El-Moukhloufi vanwege de zeer slecht onderhouden en vochtige woning aan de Insulindeweg in de Indische Buurt waarin ze woont. Volgens haar huisarts is er een direct verband met de gezondheidsklachten van haar tweejarige, astmatische zoontje. Het kind zou niet langer in de woning mogen verblijven omdat in vocht huisstofmijt gedijt. Ondanks herhaalde klachten zijn de vochtproblemen niet door de woningcorporatie verholpen. Strafrechtadvocate Bénédicte Ficq adviseerde El-Moukhloufi daarom aangifte te doen; de Alliantie wordt mogelijk vervolgd wegens ‘het opzettelijk toebrengen van zwaar lichamelijk letsel’, een unicum.
El-Moukhloufi benaderde al in november 2007 het stadsdeel Zeeburg. Bouw- en Woningtoezicht constateerde vervolgens dat van ‘zware vochtdoorslag’ en ‘problemen aan de voorgevel’ sprake was. Telefonisch werd van een opzichter vernomen dat aan het probleem niets gedaan zou worden, omdat men van plan was het pand in 2010 te slopen, zo laat een woordvoerder van stadsdeel Zeeburg weten. Omdat dat antwoord voor het stadsdeel niet bevredigend was - ‘het welzijn en welbevinden van bewoners mag niet afhankelijk worden gesteld van mogelijke plannen voor de toekomst’ - heeft Zeeburg met een dwangsom gedreigd. De Alliantie zou de situatie binnen zes weken aanzienlijk moeten verbeteren. Het ging daarbij om herstel van het voegwerk, het schilderen van het pand, het vernieuwen van het muurpleisterwerk van het trappenhuis en verbetering van de woning zelf. Maar de noodmaatregelen die de Alliantie in mei voorstelde, werden door Zeeburg afgewezen omdat de vochtproblemen daarmee niet verholpen zouden worden. Zeeburg bracht vervolgens een last onder dwangsom van maximaal 5000 euro uit.
Bij het ter perse gaan van dit nummer van NUL20 woonde El-Moukhloufi nog steeds op het bewuste adres. De Alliantie heeft haar wel een andere woning aangeboden, maar die heeft zij om onbekende redenen niet geaccepteerd. De woningcorporatie heeft bovendien geprobeerd met de huurster te onderhandelen om een strafzaak te voorkomen, maar dat overleg is gestaakt. De Alliantie wil op advies van haar advocaat verder niets over de zaak kwijt.

Misstanden aanpakken

Hoewel de zaak El-Moukhloufi in de aandacht staat vanwege de eventuele vervolging, zijn moeder en zoon volgens Jeroen Koster, coördinator van het Wijksteunpunt Wonen Groot Oost, zeker niet de enigen die in een slechte corporatiewoning wonen. Als de Alliantie wordt veroordeeld, dan biedt dat volgens Koster ‘een extra mogelijkheid om misstanden in huurwoningen aan te pakken’. Dat is volgens hem hard nodig, vooral bij panden die op de nominatie staan gesloopt te worden. Volgens Koster doen woningcorporaties daar vaak niets meer aan, reageren stadsdelen niet alert genoeg en verliezen huurders civielrechtelijke procedures maar al te vaak. “Een kantonrechter geeft de verhuurder vaak gelijk omdat van hem niet verwacht zou mogen worden om onrendabele investeringen te doen.” Alle aandacht rond de kwestie en de imagoschade die dat voor woningcorporaties tot gevolg heeft, heeft ertoe geleid dat zij beter willen gaan samenwerken met de Wijksteunpunten Wonen om vergelijkbare situaties in de toekomst te voorkomen. AFWC-directeur Hans van Harten: “In de praktijk blijken de wijksteunpunten en de corporaties elkaar niet altijd goed te kunnen vinden. We gaan daar afspraken over maken die de corporaties dan zelf invullen.” De bedoeling is dat de Wijksteunpunten directe contactpersonen binnen de organisatie van de woningcorporaties krijgen die ernstige problemen direct op moeten lossen. Van Harten: “Het gebrek aan communicatie leidt nu tot verkeerde beeldvorming over en weer en heeft veel frustratie tot gevolg. We willen dat voorkomen. De Amsterdamse corporaties krijgen per jaar ongeveer tweehonderdduizend reparatieverzoeken, dan gaat er wel eens wat mis. Maar net als iedereen willen wij ook niet dat een situatie escaleert.”
Koster: “Als de corporaties het menen, dan kan dat een hoop ellende voorkomen, iets wat uiteindelijk iedereen natuurlijk wil. En iedere huurder begrijpt dat hij niet een nieuwe keuken krijgt als zijn woning binnen een jaar tegen de grond gaat, maar het moet wel veilig, vocht- en winddicht zijn. En we weten ook hoe lang sloopplannen uitgesteld kunnen worden.”

Joost Zonneveld