Tuindorp Buiksloot: buurt zonder eigenaren

Tuindorp Buiksloot: buurt zonder eigenaren

Zomaar een buurt, straat, gebouw of buurt – of toch niet? NUL20 speurt in deze serie naar bijzondere plekken in Amsterdam. Neem nu Tuindorp Buiksloot. De enige buurtcombinatie in Amsterdam met 100 procent corporatiebezit. Een buurt zonder eigenaren maar met hele honkvaste bewoners.

Corporaties moeten de komende jaren vele duizenden woningen verkopen om het eigenwoningbezit in Amsterdam meer naar het Nederlandse gemiddelde te tillen. Ook Tuindorp Buiksloot in Amsterdam-Noord zal er aan moeten geloven. Volgens cijfers van de dienst Onderzoek & Statistiek is het de enige buurt van Amsterdam die nog onversneden corporatiebezit is.
Tuindorp Buiksloot telt tegen de tweeduizend inwoners. Het is meer dan gemiddeld een gezinswijk; eenderde van de bevolking leeft in gezinsverband, terwijl dat in heel Amsterdam ongeveer eenvijfde is. Waar bijvoorbeeld in Nieuw-West de aanwezigheid van veel gezinnen gepaard gaat met een hoog percentage migranten, is hier 85 procent van de bevolking autochtoon. In de hele stad is dat 52 procent.
Ruim achthonderd van de 931 woningen van Tuindorp Buiksloot zijn begin jaren dertig van de vorige eeuw gebouwd, de rest in de jaren tachtig en negentig. Het zijn meest eengezinswoningen met een klein vloeroppervlak; negen van de tien huizen zijn kleiner dan 70 vierkante meter.
Eigenaar Ymere (fusiecorporatie van Woningbedrijf Amsterdam en het Almeerse WVA) begint de geplande verkoop straks in een beperkt deel van de buurt: de straatjes ten westen van de Waddenweg, de doorgangsweg die Tuindorp Buiksloot doorsnijdt. Bewoners zullen worden gepolst en leegkomende huizen worden in de etalage gezet. Het is de vraag of hier veel verkocht zal worden, want de Tuindorp-Buiksloters verhuizen maar weinig. De buurt heeft de op een na langste gemiddelde woonduur van Amsterdam, namelijk 14,9 jaar. Alleen de 82 bewoners van Sloterdijk wonen langer op hetzelfde adres (gemiddeld zeventien jaar); voor heel Amsterdam is het gemiddelde acht jaar. Veel zittende bewoners hebben door de lange woonduur een lage huur. De hypotheeklast zou veel hoger uitvallen.
Nel de Beer (61) van de Texelweg is in ieder geval niet van plan om te kopen. “Ik heb een huur van 208 euro; dan ga je niet meer kopen op mijn leeftijd. Voor dat geld hebben we een prachtige woning, waar we zelf een nieuwe keuken, centrale verwarming en een prachtige badkamer in hebben gezet.” Ze heeft gehoord dat de prijs 130 duizend euro bedraagt. Dat vindt ze een hoop geld. Er zit weliswaar een tuin van elf meter diep bij, maar de huiskamer is klein.
De buren enkele huizen verderop hebben er eventueel wel oren naar. “Een van mijn zoons wil dat we het voor hem kopen, als geldbelegging. Hij woont zelf in een goed huis in Almere”, zegt Magda Gaiser (68). Volgens geruchten moet haar huis 139 duizend euro kosten, maar krijgen zittende huurders korting. Een ander gerucht, dat het Woningbedrijf alleen de binnenkant van de woningen verkoopt, wordt door de corporatie tegengesproken. De verkoopprijzen zijn nog niet bekendgemaakt, maar het Woningbedrijf verwacht niet dat veel zittende huurders zullen toehappen. “We rekenen ons daarmee niet rijk”, aldus een woordvoerster.
Ouderen in de buurt zien de verkoop als een goede kans voor nieuwe bewoners, die toch al op een hoge huur zitten. Maar zelf zitten ze er niet op te wachten. Anneke van Dillen (54) uit de Vlielandstraat vindt de verkoop zelfs “belachelijk”. Ze is niet overtuigd van het argument dat eigenwoningbezit de betrokkenheid bij de buurt vergroot. “We hebben een buurt waarin we elkaar ontzettend veel helpen. Er hoeft maar wat te zijn, en er staan buren klaar. Heel anders dan in die nieuwbouwflats. Daar werkt iedereen, omdat het zo duur is, maar weten ze niet eens bij wie ze op de trap wonen. Als je hier bijvoorbeeld met kerst of tijdens de EK komt, dan is het allemaal even leuk versierd. Dat wordt allemaal onder mekaar gedaan. Ze moeten leegkomende woningen juist verhuren aan mensen die hier als kind naar school zijn gegaan en hier hebben gespeeld.” Verscheidene leeggekomen woningen hebben nu tijdelijke bewoners gekregen, in afwachting van de verkoop.
Ook Willie Horn (61) uit de Walcherenstraat zit niet te springen om rijkere buren. “Het ziet er allemaal netjes uit. De mensen doen veel aan hun tuintjes. Misschien dat er wat knappere auto’s komen in de straat, maar er staan hier al dure Mercedessen en grote Mazda’s hoor.”

Johan van der Tol